KIZIM İLE İLK TATİLİMİZ

Uzun bir süredir yazı yazmaya ara vermiştim.Ne kadar özlediğimi tahmin bile edemezsiniz.Aslında yazmaktan ne kadar keyif aldığımı unutur olmuştum.Şimdi tekrar devam edeceğim.Tatilimiz bitti ve ben yine bilgisayarım başındayım.Üretmeye , çalışmaya devam edelim.Biz annelere çok iyi geldiğini düşünüyorum.Hadi başlayalım o vakit. 🙂

ARABA YOLCULUĞUMUZ

Biz bu yaz çekirdek ailem ile kısa ama güzel bir tatil yaptık.Tercih ettiğimiz yer ise Karadeniz oldu.Yeşilin her tonunu görebilmek mümkün olduğundan doğa ile iç içe mükemmel bir tatil olduğunu söyleyebilirim.Kesinlikle bitmek bilmeyen bir oksijen deposu var.
Bu tatilin bizim için özellikle ayrı bir önemi daha var. Çünkü kızım ile ilk tatilimiz.Elbette biz de kendi kendimize acaba çok zorlanır mıyız diye düşünmedik değil.Ama şükürler olsun kızım bizi hiç üzmedi.Her günümüze ayrı ayrı değinmek istediğimden şimdilik detaya girmiyorum.
Çocuklar büyüdükçe ne kadar hareketli oldukları tahmin edersiniz.Bitmek bilmeyen enerjileri var.Bizlerde bu enerjiye yetişmeye çalışanlar olarak rolümüzü alıyoruz. 🙂
Kızım ile çıktığımız yolda bizi en çok korkutan arabada yolculuk etmemizdi.Çünkü belirli bir süre sonrasında sıkılıp huysuzlanabileceği diye bir gerçek vardı.Her ne kadar ona ortam ve oyuncak imkanı sağlayabilmiş olsak da kapalı alanda belirli bir süre kalabiliyordu.Çok şanslıyız ki kızım arabada uyumayı tercih etti.Bizi korkutan ilk adım güzel bir anıyla başladı.Kızım yolculuk başlar başlamaz güzel gözlerini yumdu mışıl mışıl uykuya daldı.Belirli süre aralıklarıyla uyansa da bizi hiç üzmedi diyebilirim.
Yolculuklar da bebeğinizin uyuyor olması gerçekten bir anne için çok iyi bir durum.Bebekler arabada yolculuk etmeyi severler diye hep duymuşuzdur.Hatta bebekleri uyumayan ebeveynler arabada gezdirip uyumalarını bekleyebiliyorlar.Elbette bu son çare olabilir.Çünkü biz annelere düşen bebeklerimizin uyku düzenini sağlayabilmektir.
Bir diğer korkumuz da hareket alanı kısıtlı olacağından çok çabuk sıkılıp dışarı çıkmak istemesiydi.Bu konuda bir çok annenin yaptığı gibi eline telefon verip keyfimize bakmadık.O küçük alanımız da kızım ile oyunlar oynamaya çalıştık.Yolculuk esnasında sevdiği meyveleri eline verip kendi yemesini bekledik.Yolculuk esnasında arabamız biraz kirlenmiş olabilir.Hatta biraz dan az fazla da olabilir. 🙂
Yeter ki bebeklerimiz huzurlu olsun , onlar için yapamayacağımız bir şey yoktur. 🙂

BUGÜNLERDE HALLERİMİZ

Uzun bir zaman sadece evimizde vakit geçirdiğimizden şu sıralar daha çok dışarıdayız.Tatiller , gezmeler , oturmalar , günler , ziyaretler bir hayli çoğaldı.Bu arada halen tedbirli davranmaya da devam ediyoruz.Maske zorunluluğunun devam ettiği bu günlerde yine de kendimizi temiz havaya bırakmadan edemiyoruz.Haliyle çok özledik.Bende şimdi özlem giderme zamanı geldi diye düşünenlerdenim.
Sevdiklerimizden uzak yaşayanlarımız ne çokmuş.Şimdilerde herkes yolculuk halinde.Hem telaşlı hem de tedbirli yolculuklar var çevremizde.Tam da olması gerektiği gibi.İnsanların birbirlerini görebilmek adına verdikleri sabır takdire şayan.
Biz sohbetlerin yakından olanını seviyoruz.Evet tam olarak bu aslında arzu ettiğimiz.Her ne kadar araya ayrılıklar girse de şimdilerde herkes sevdiklerinin gözlerinin içine bakarak sohbet etmenin tadını çıkarıyor.Alışılmış bir durum bizimkisi.Hem mecburiyet olmasa kim bizleri sevdiklerimizden ayırabilir ki ?
Kurulan sofralar çoğaldı.Misafirler yerlerini aldı.İkramlar her zamankinden daha bir özenle yapılıyor.Çünkü biz hiç olmadığımız kadar çok özlem gideriyoruz.Bir aradayken yine herkes için dikkatli davranıyoruz.Maskelerimiz sıcak havalar da bizi bunaltıyor olabilir.Ama özlem gideriyoruz ya o bize yeter 🙂
Evet özlem gideriyoruz.Bu durum sadece bizim için geçerli değil.Bizimle birlikte çocuklarımız da özlem gideriyor.Hatta en çok onları mutlu ediyor bu durum.Küçücük yüzlerinde kocaman bir kahkaha var.Çünkü artık evimizden çıkıp biraz da olsa onların alanlarındayız.Parklarda , bahçelerde , yeşilin olduğu her yerde gülen yüzlerine rastlıyoruz.Çocuklarımızın halleri bizi neşelendiriyor.Yeşilliklerde onları özlemişti.Düşünüyorum da parkları , bahçeleri güzel görmemize sebep zaten çocuklarımız değimliydi.Elbette ki onlar.İyi ki varsınız çocuklarımız.
Herkesin kendini dışarıya attığı günler yaşıyoruz. Hafta sonları piknik yapmak için sabırsızlanır hale geldik. Çarşı , pazar gezmekten ziyade temiz hava ve yeşillik bizi çağırıyor.Haliyle piknik alanları da hınca hınç dolu hale geldi.Geçen hafta sonu bizde gittiğimiz bir piknikte oturacak yer bulmakta zorlandık.Ama çok ısrarcıydık ve kendi alanımızı kendimiz yaptık. 🙂
Çocuklarımızla gittiğimiz piknikte önceliğimiz onlar olduğu için bir park vazgeçilmez oluyor.Kızımın çok korktuğu salıncak şimdilerde en sevdiği olmaya başladı.Kahkahalar atarak biniyor artık.Çok uzak kalmıştı ona ait alanlarda dilediği gibi oynamaya.Ama şu sıralar en çok vakit geçirdiğimiz yer haline gelir oldu bahçeler , yeşillikler.Yeni yürümeye başlayan bir bebeğin heyecanını düşünecek olursak daha da eğlenceli bir hal alıyor.Mesela benim küçük kızım gibi.Bu konuya ayrıca değineceğim 🙂
Büyüklerimizin çocuklarına , torunlarına kavuşmalarına değinmeden olmaz elbette.En çok sabır gösterenler şimdilerde daha bir keyif alıyor sevdiklerinin yanında olmasından.Seyahatler çoğaldı herkes memleketine , ailesine , evlerine geldi.Onların ihtiyaçlarını daha bir özenle karşılıyor evlatları.Daha bir anlam kazandı diye düşünüyorum yapılan her iyilik.Bende kızımla ilgilenirken eşimin büyüklerimiz için yaptığı her fedakarlıktan ötürü onunla gurur duyuyorum.
Aylar sonra anneannemin evime gelmesi beni çok duygulandırdı.Sanki ilk kez geliyormuş gibi bir his vardı.Tedbirli davranmak zorundaydık ve çok özlemiştik.Her ne kadar sarılmak olmasa da yakından birbirimize nasılsın demek çok büyük anlam taşıyordu.Büyüklerimiz iyi ki var…
Anneannemin kızımla karşılaşması da bir o kadar heyecanlıydı.Benim minik kelebeğim uzun uzun baktı.Her zaman gördüğü yüzlerden çok farklıydı.Önce tebessüm sonra bir kahkaha belirdi yüzünde.Ama en tuhafı bir anda onu ağlarken görmemizdi. Kısa süreli bir konuşma dan sonra sakinleşti ve oda bize eşlik etti.Kızımın kısa kısa , tatlı tatlı cevaplar verişi beni mest ediyor.
Bu ve bunun gibi bir sürü şey bu sıralar önce kızımı sonrasında da bizleri mutlu ediyor.
Kavuşulabilen özlemler ne güzel.Bir de hep özlemeye devam ettiklerimiz oluyor.
Yanımız da olamayan babannem seni çok özlüyorum.