KIZIM HANGİMİZE DAHA ÇOK BENZİYOR

Her çocuğun kendine has davranış halleri vardır.Yemek yerken , gülerken , konuşurken , yürürken,uyurken vs…
Benim küçük kızımın da hem bana hem babasına benzer huyları çok fazla.
KIZIM YEMEK YERKEN
Aynı babası diyebileceğim bir durum bu.Kızım çok çabuk karnı doysun istiyor.Ağzında ki lokması bittiğinde hemen ardından yenisi gelsin istiyor.Ayrıca yemek yediren kim olursa olsun önceliği kızım olmalı.Her ne kadar bizi güldürdüğü olsa da bu iyi mi kötü mü bilemiyorum.
Sofra da ki arayışı beni şaşırtıyor.Mesela tek çeşit bir şey olmasını istemiyor. Her şeyin tadına bakma gibi bir çabası var.Tadına baktığı hoşuna gitmezse tekrardan asla yediremiyoruz.
Bebeğim için her gün mutlaka bir çorba yapıyorum.Özellikle ekşi tarhananın faydaları anlatmakla bitmez.Her gün taze çorba yapmama rağmen kızım asla ikinciye onu yemek istemiyor.Günde bir defa yapıp yedirmem gerekiyor küçük hanım için. 🙂
Mutfak kızımın en sevdiği alan.Kapıdan ‘mamma’ diyerek içeri girmeye bile başladı.Ama mutfağı ona sevdiren sofraya birlikte oturmamız diyebilirim.Kızım da babası gibi sofranın birlikte güzel bir yer olduğuna inanıyor.Tek başına yemek yediremediğim çok oluyor.Evde benim de yemek yediğimi gördüğünde keyifle yemek yiyor.
Yemeklerde seçici değil benim pamuk kızım.Her yemeği yiyor diyebilirim.Henüz kırmızı mercimek ile pek anlaşamadı ama olsun. 🙂 Bir çeşit sayılmaz diye düşünüyorum.Bu konuda da aynı annesi.Mümkün olduğunca her yemeğin tadına bakmasını sağlıyoruz.Bu bir anne için çok kurtarıcı.Lütfen siz de 6. aydan itibaren bu konulara dikkat edin.Bir bebeğin her şeye ihtiyacı var.
Bebeğim her şeyi eline alıp tüketmeyi seviyor.Bu kendisine has bir durum olarak düşünüyorum. 🙂
ÇOK İNATÇI
Her dediği olmasın diye çok çaba gösteriyoruz.Ama bizim bu çabamıza rağmen kızım çok inatçı.Bu denli inatçı olmasını eşim bana benzetir.Ama ben aynı fikirde değilim.İkimiz de çok inatçıyız.
Benim küçük kızım istediği olsun diye çok çaba gösteriyor.Sonunda pes eden biz de olabiliyoruz.Mesela istemediği yere asla oturtamazsınız.İstemediği oyuncağı asla almaz eline.İstemediği yemeği yediremezsiniz.
RAHATINA ÇOK DÜŞKÜN
Tamamen babası diyebileceğim bir konudayız.Benim bebeğim gerçekten rahatına çok önem verir.Uzanıp televizyon izlediği zamanlar ayrı bir moddayız.
Ayrıca yemek yedikten sonra mutlaka biraz keyif yapması da rahatlığından diye düşünüyorum.Her yer oyun alanı olabilir ama onun mutlu olduğu yer olmalı.Vücudunun rahatsız olduğu yerde kalma olasılığı hiç ama hiç yok.Öncelikle kendisinin hareket kısıtlaması olmayan bir alan olmalı.
KIZIM UYURKEN
Kızım uyumadan önce ve uyurken aynı annesi.Eğer gerçekten uykusu gelmişse oracık da uykuya dalabilir.İlla bir yatak düzeni olması gerekmez.Ayrıca ellerini hiç durdurmayan bir hali var.Sürekli kıpırdamaları ve sayıklamaları olur.Ben de çok sayıklıyormuşum.
Eller yukarı da başının üzerinde ayakların biri diğerinden baya uzakta uyuyor.Nasıl rahat ettiğini anlamak zor gerçekten.Benim gibi. 🙂
Gözler kapanır kapanmaz uyuyan bir kızım var.Anında bir nefes alıp verişi duyuluyor.Bakmışız ki uyumuş bile.
HİÇ YORULMUYOR
Kızımın bu denli hareketli olması tam anlamıyla babasından aldığı bir özellik olmalı.Hem çok hızlı hem de hiç yorulduğunu bilmeyen bir hali var.Oynamak istediği oyuncağının nerede olduğunun değil elinde olmasının daha önemli olduğunu gördüğümüz bir dönemdeyiz.Koşarcasına gidip alışı bizi mest ediyor.
Ben evimde iş yaparken kızımın hangi odada ne kadar kalabildiğini henüz hiç anlayamadım.Çünkü hiç yerinde durmuyor.Sürekli bir gezinti hallerimiz var.Bir odadan diğer odaya geçmesi çok da uzun bir zamanını almıyor.Ayrıca bu halleri onun keyif aldığı bir durum haline geldi.
ÇOK KÜÇÜK ŞEYLER MUTLU EDEBİLİYOR BİZİ
Kızımın en sevdiğim halleri bu diyebilirim.Mutlu olması için küçük bir oyuncak , sevdiği bir müzik , özlediği birinin sesini duymak yeterli.Sevdiği bir oyuncağıyla arasına kimse giremez.Onunla keyifli vakit geçirmeyi sağlıyor.Bizim bunun için bir şey yapmamıza gerek duymuyor.Müzik sesini duyar duymaz o yana doğru gelişi , kollarını hareket ettirişi çok güzel.Kızımın yüzünde hemen bir gülümseme beliriyor.
Kapımız çaldığında sevdiği birinin sesini duyduğunda gözleri parlıyor.Özlemenin en demek olduğunu çok küçükten öğrendi bebeklerimiz.Ama şimdi özlem gidermenin onları ne denli mutlu ettiğini de görüyoruz.Bu halleri her ikimize de çok benziyor. 🙂

YEMEĞİNİ KENDİSİ YİYECEKMİŞ

Kızımın her gün değişen halleri beni bugün de şaşırtmadı.Küçük kızım şu sıralar elinden kaşığını bırakmak istemiyordu.Her ne kadar ben oynamak için aldığını düşünsem de aslında durum öyle değilmiş.
Benim küçük kızım yemeğini kendisi yemek için önce kaşığını istiyor.Sonra soframızdakilerden mama sandalyesine bırakmamızı istiyor.İlklerde sadece kaşıkla oynuyordu fakat bizi izleyip yemek yiyormuş gibi hareketler yapmaya başladı.Bugünlerde ekmeği de dahil olmak üzere her şeyi kendisi yemek istiyor.
Ben elimde tabakla yaklaştığımda önce duruyor sonra ‘mama mama ’ demeye başlıyor.Yemeğin kendisi için olduğunu çok rahatlıkla anlayıp tepki veriyor.Mutlu oluyor. 🙂
Kızım sürekli bir şeyler yemek istiyor.Fakat çok az yiyor.Sık sık yemek saatlerimiz oluyor.Çünkü tam anlamıyla doyduğunu anlamadan yemeği bırakıyor oyuna dönüyor.Bu benim hiç hoşuma gitmiyor. Bu davranışı uzun sürmesin diye dualar ediyorum.Çünkü bütün gün ne kadar yedirmem gerekirdi diye endişe duymaya başladım.
Elinde bir şeyler olduğunda yemek yemek daha cazip geliyor olacak ki her şeyi eline almaya çalışıyor.Benim küçük kızım büyümüş de kendi yemeğini kendisi yemek istiyor. 🙂

SAHUR ZAMANI UYANAN KIZIM

Kızım geceleri acıkmadığı sürece uyanmayan bir bebek.Güzel uykusu gece daha tatlı geliyor olacak ki bizi de bu konuda hep yardımcı olmuştur.Ara ara huzursuzlukları oluyor elbette. Ama bunun sebebi dişlerinin çıkıyor olmasıdır.Diğer zamanlarda uykusunu alıyor ve dinleniyor.
Bu sıralar kızım sahur zamanı uyanıyor.Belki annesinin hazırlık yaparken çıkardığı seslerden belki de davul sesinden.Ben davul sesinden olduğunu düşünüyorum.Çünkü evimize ses çok net bir şekilde geliyor.Bizden önce kızım uyanıyor.
3 gün oldu bu durumu sürekli yaşadığımız.Kızım tam da sahur zamanı uyanıyor ve birlikte sahurumuzu yapıyoruz.Aslında ne de güzelmiş böyle sofraya oturanın artışını görmek.Onunla çok keyifli sahurumuz oluyor. Annesi ve babası olarak biz önce kızımızı doyuruyoruz.Sonra sıra kendimize geliyor.Onun yarı uykulu halleri bize hemen uyusun diye doyuralım hissiyatı veriyor.
Birlikte huzurla uyandığımız sahurlarımız olsun diliyorum.Şimdi çok farkında olmadan bize eşlik ediyor.İnşallah ilerleyen zamanlarda oda bizim gibi sahur zamanını bekleyenlerden olacaktır.

YEMEK YEMEMEK İÇİN DİRENİYOR

Kızım diş çıkardığı için son zamanlarda çok huzursuz olmaya başladı.Sürekli bir isteksizlik hali var.
Yemek yemek istemiyor.Ben özellikle her şeyi yesin istedikçe o kendini geri çekmeye başladı.İlk başlarda çorbalar yapıyordum ve çorbaya asla hayır demezdi.Ama şimdilerde yemek istemiyor.Meyve yediriyorum.Onu da biraz yedikten sonra bırakıyor.Diş çıkarırken bu şekilde olabileceğini duyuyordum.Ancak kızım bir anda bıraktığı için beni korkutuyor.
Yemek yemediği için ister istemez zayıflamaya da başladı.Yüzü küçücük kaldı güzel kızımın.Oysa ki yemek yemeyi öğrenirken ne de istekliydi.Her şeyin tadına bakmak için atılıyordu.Sofra hazırlandığında önce kızım yemeğe başlıyordu.Bu sıralar tam tersi durumu yaşıyoruz.
Yemeğini hazırlıyorum yanına geldiğimde hızla kaçıyor. Yememek için olduğunu anlamamak mümkün değil.Açıkçası ben de ısrarla elimde tabak gezer oldum.Her gün onun için ayrı yemeklerde hazırlıyorum fakat kızım tadına bakıp bırakıyor.
Yemek yemeyen kızım elbette ki aç kalmaya da dayanamıyor.Sık sık emzirmeye çalışıyorum.Kızım da da daha çok emme hissiyatı doğuyor.Bu dönemde bana daha çok yakınlaştığını düşünmüyorum.Fakat kızım için sadece emzirmem yeterli olmayacaktır.
Henüz 3 tane dişi var.Ve dişlerin tümünü tamamlayana kadar daha çok yolumuz var.İnşallah uzun sürmez benim güzel kızımın bu halleri.

ŞİMDİLERDE RAMAZAN … ÖZLENEN İFTARLAR

Ramazan her yıl bolluk ve bereketiyle geldiğine inanırız.Öyledir de.Ramazanın gelişiyle evimizin huzuru , bereketi ,sabrı ,neşesi artar.
Her yıl birlikte açtığımız iftarlar bu yıl maalesef yapılamıyor.Evimizden çıkamadığımız için , sevdiklerimizin ve tüm insanların sağlığı için birlikte iftarlar yapamıyoruz.Böyle olması herkes için en iyisi.Ama itiraf edelim.İftarlar birlikte daha güzel.Daha bereketli , daha anlamlı.
Tutulan oruçla günün sonunda evde kocaman bir iftar sofrası. Herkes davet edilmiş ,oturma yerleri belirlenmiş.Servis için tabaklar elden ele dolaşıyor vs… Bunun tarifsiz bir duygu olduğunu yaşayamadığımız bu yıl ramazanın da daha iyi anlıyoruz.
Sıra çaylara geldiğinde birlikte yudumlamanın tadı bambaşka.Lezzetini veren kalabalık ta içtiğin iki bardak çay olur.Tatlılar daha bir özenle yapılır.Aslında her şey daha çok
özen ister.Hiç yorulmadan sıkılmadan hazırlanır sofralar.Birlikte olacağız ya yorgunluk da neymiş.
Şimdilerde çok özlüyoruz.Hatta en çok şimdilerde özlüyoruz.
Tekrar birlikte yapacağımız iftarların geleceğini düşünerek umutla yaşayalım.Umut her şeydir.
Tekrar daha bir özenle hazırlayacağımız sofralarımız olsun.Yine hoş sohbet bol muhabbet olsun.

KIZIM YEMEK YEMEYİ ÖĞRENİYOR

Akşam olunca birlikte aynı sofrada yemek yemeyi çok seviyoruz.Kızım hep yemek saatlerinde güzel uykusundan uyanıyor.Onsuz yemek yememizi istemiyor diyorum bazen.
Sofranın hazır olduğunu görünce yüzünde tatlı bir tebessüm oluyor.Tabi bir de babasının geldiğini anlıyor küçük hanım.Hemen gözleri babasını arıyor.Yemeğe başlar başlamaz önce ne yiyebilirim acaba diyerek yemekleri süzüyor.Sonra masa da ki kaşık , çatal tam da ona yaramazlık yapması için ideal diye düşünerek almaya çalışıyor.Ama aslında sadece yaramazlık değilmiş bu kızımın kendi kendine yemek yemek istediğinin de belirtisiymiş.
Bizim ilk önce korkarak eline verdiğimiz kaşık şimdilerde onun en sevdikleri arasında yer almayı başardı.Minik elleriyle zar zor tuttuğu kaşığı bize bakarak kullanmaya çalışıyor bir yandan da çok mutlu olduğunu belli ediyor.Elbette şuan kendisi yemek için çok erken ama kızımı böyle neşeli görmek aşırı güzel.
Biz de kızımın bir anda kendi yemesini beklemiyoruz.Belirli bir zaman bu şekilde ilerleyecek.Biraz endişeleniyoruz. Çünkü o kadar hareketli ki kaşık sürekli yüzüne dokunuyor. Belki de biz biraz telaş yapıyoruzdur.
Tatlı tatlı dokunuşlar küçük kızımın her şeyi öğrenmesini sağlayacak. Biz de onun o tatlı telaşını izleyeceğiz.