YEMEĞİNİ KENDİSİ YİYECEKMİŞ

Kızımın her gün değişen halleri beni bugün de şaşırtmadı.Küçük kızım şu sıralar elinden kaşığını bırakmak istemiyordu.Her ne kadar ben oynamak için aldığını düşünsem de aslında durum öyle değilmiş.
Benim küçük kızım yemeğini kendisi yemek için önce kaşığını istiyor.Sonra soframızdakilerden mama sandalyesine bırakmamızı istiyor.İlklerde sadece kaşıkla oynuyordu fakat bizi izleyip yemek yiyormuş gibi hareketler yapmaya başladı.Bugünlerde ekmeği de dahil olmak üzere her şeyi kendisi yemek istiyor.
Ben elimde tabakla yaklaştığımda önce duruyor sonra ‘mama mama ’ demeye başlıyor.Yemeğin kendisi için olduğunu çok rahatlıkla anlayıp tepki veriyor.Mutlu oluyor. 🙂
Kızım sürekli bir şeyler yemek istiyor.Fakat çok az yiyor.Sık sık yemek saatlerimiz oluyor.Çünkü tam anlamıyla doyduğunu anlamadan yemeği bırakıyor oyuna dönüyor.Bu benim hiç hoşuma gitmiyor. Bu davranışı uzun sürmesin diye dualar ediyorum.Çünkü bütün gün ne kadar yedirmem gerekirdi diye endişe duymaya başladım.
Elinde bir şeyler olduğunda yemek yemek daha cazip geliyor olacak ki her şeyi eline almaya çalışıyor.Benim küçük kızım büyümüş de kendi yemeğini kendisi yemek istiyor. 🙂

KIZIMLA TEMİZLİK ZAMANI

Temizlik evimizin olmazsa olmazı.Hele bir de bebeğiniz var ise o evde sürekli elektrik süpürgesi çalışır.Biz anneler bir süre sonra bu maratona alışıyoruz.Peki ya bebeklerimiz.Onlar o zamanlar da ne yapıyor ?
Tam her şey yolunda çocuğum dururken temizlik yapıyım diyorum bir bakmışım kızım eline aldığı oyuncaklarla birlikte bana doğru geliyor.Çünkü evimizin her köşesi oyun alanı olabilir.Yani kızım için temizlik yapmak bile oyun haline gelebiliyor.Ben onu elektrik süpürgesinden uzak tutmaya çalıştıkça benim küçük kızım bize doğru koşmaya başlıyor.Çünkü bir oyuncak daha gördü kızım.
Her odayı temizlemek için iki kat yorulduğumu hissediyorum.Ben yoruluyorum ama kızım benim ile temizlik yaparken hiç yorulmuyor.Tam tersi onun için bu zamanlar keyifle geçiyor.Süpürge sesini dinliyor.Süpüreceğim yerlere gelip oturuveriyor. 🙂
İster istemez o temizlik uzuyor da uzuyor.Hatta bazen saatler alıyor.
Biraz büyüdüğünde yardım edeceğini düşünüp kendimi teselli ediyorum . 🙂

BİZ ANNELERİN İŞİDİR SABIR


Bir bebeğin doğumundan itibaren annelerin üzerine düşen görevler say say bitmez.Doğduğundan itibaren karnını doyurmak , altını değiştirmek , uyumasını beklemek , ağladığın da susması için ayrı bir çaba sarfetmek vs.. Bunların hepsi belirli bir süre hiç değişmeden ilerler.Çok yorulduğumuz doğrudur , ama onlar gülümsediğin de yaşanılan huzur hiçbir şeye değişilmez.
Bir annenin üzerine düşen en büyük görevlerden birisi de sabırdır.Bugünler de benim de sabır dediğim çok oluyor diyebilirim.Ama onlar artık büyüyor ve biz onlara bu zaman dilimin de ne kadar sakin ve güzel anlatırsak  o kadar iyiliğine olacaktır.
Kendinizi hiç yalnız hissetmeyin anneler hepimiz bu durumdayız.Dilerim çoğumuzun en büyük şikayeti haline gelmiş olan bu durumu  çocuklarımızı üzmeden atlatabiliriz.Unutmayın onlar bir mucize. Ve çocuklarımızı en güzel şekilde yetiştirmenin çok da kolay olmayacağını bilerek bu yokla çıkmıştık.
 

KIZIMI DİNLEMEME GİBİ BİR ŞANSIM OLMADIĞINI BİLİYORUM


Anneler olarak hep bir koşturmaca halindeyiz.Özellikle bebeğimiz büyümeye başladığında kendimiz için vakit ayıramadığımız zamanlar oluyor.Tabi ki bu bebeğimize daha çok ilgi göstermemize engel değildir.
Benim küçük kızım da kendisini hiç unutturmuyor.Uykudan uyandığında , oyun oynamak istediğin de , karnı acıktığında , ilgi beklediğin de vs…Onun minik minik seslerini duyamadığım bir an bile olamıyor.Çünkü onu duymadığım zaman o minik , o güzel ses tonu çok çabuk değişiyor.Bir an da  ‘ anneeeeee ‘ diye irkildiğim olmuyor değil.Uykusuz ve ya yorgun olduğum zamanlar da biraz ayrı kalıyoruz sonrasında tekrar kızımla geçmeli saatler.Kızımın uyuduğu zamanlarda yazı  yazabiliyorum.
Çocuklarımızı dinlememiz gerektiği konusunda bir makale okumuştum.Makale de ‘Eğer çocuğunuzu dinlemezseniz onun sizi dinleme ihtimalini oldukça düşürürsünüz’ deniliyordu.Ne kadar doğru bir cümle.Biz çocuğumuzu dinleyip onu anlamaya çalışmadığımızda onun  bizi dinlemesini bekleyemeyiz.