ANNELER GÜNÜMÜZ KUTLU OLSUN

Anne her şeydir.Tek bir kelimeye bir sürü anlam yükleyen kadın ‘anne’ dir.Evladı için yapamayacağı şey yoktur.Öyle çok fedakardır ki kendinden ödün verdiğini bilir ama yine de vazgeçmez.
Bugün annelerin günü.Binlerce kutlama yapılsa bile yine yetmeyeceğini bildiğimiz çok özel bir gün.Bugün özellikle yazmak için çok heyecanlandığımı itiraf edebilirim.Çünkü annelerimize hangi kelimeler ile teşekkür edebiliriz çok düşündüm.Onların hakkı ödenmez.
Anne demek fedakarlık demektir.Günlerce uykusuzluk çekip yine ayakta durabilendir.Gücünün her bittiği an da yeniden toparlanabilendir.Bunlar için sadece evladının gülümsemesini görmek isteyendir.Çünkü bir anne için evlat demek sonsuzluk gibidir.Ucu bucağı olmayan bir merhamettir.
En sevdiğimiz yemeği annemiz kadar güzel yapan var mıdır.Ya da o yemek anne eli değdiği için çok lezzetlidir .Annemizin emek verdiği her şey en güzelidir.Sevgisini kattığı , hayatımıza dokunduğu her şeyi güzelleştirir.Çünkü annemiz bize en iyi gelendir.
Bir bebeğin ilk söylediği kelime de annedir.Çünkü kokusuyla dünyaya gelir.Kokusuyla uyuya kalır.
Bir şeyler ters gittiğinde ilk konuştuğumuz kişi de kendisidir.Kimi zaman anlatırız uzun uzun kimi zaman da sadece sesini duyup iyi hissederiz.Konuşma uzar annemiz sıkılmaz , biz anlatırız annemiz her zaman ki gibi bıkmadan dinler.Hatta her gün mutlaka sesini duymak için arar konuşuruz.
Doğrular ilk anneden öğrenilir.Bir tabir vardır ya. Neyin ne olduğunu öğrenmek.Her şey ilk anneden öğrenilir .Bizim için neyin doğru olduğunu neyin yanlış olduğunu annemiz hep öngörür.
Bazen biz evlat olarak hatalar yaparız.Ama bize kıyamayan yine annemizdir.Biz kendimizi affetmezken o bizi hep affedendir.
Annelerimize ne kadar teşekkür etsek azdır.Onların güzel kalbinin hep yanımız da , yakınımız da olduğunu iyi biliriz.Bu bize güç verir.
Ben de iyi ki anneyim.Bana bu mutluluğu yaşatan kızımın varlığına şükürler olsun.İyi ki varsın benim canım kızım.
Günümüz kutlu olsun güzel kadınlar.Bugün bütün çiçekler bizim için açsın diliyorum.

KIZIMIN 1 YAŞ AŞISI

Her aşı bebeklerimiz için çok önemli ve kesinlikle vurulması gerekiyor.Bunu ertelemek , aksatmak hiç iyi olmayacaktır.Doktorlarımız da bizleri bu konuda özellikle uyarıyor.Bebeklerimizin aşıları tam olmalı.
Kızımın 1 yaş aşısı zamanı gelmişti.Ben gününü unutmuştum.Bana bir telefon geldi hemşiremiz aşımız olduğunu söyledi.Ertesi gün ilk işimiz kızımın aşısı için dışarı çıkmak oldu.Uzun zaman sonra kızım ile kısa süreliğine de olsa güneşi hissederek aşımızı olmaya gittik.Özellikle yürüme gitmek istedim.Tedbirimizi aldık ve dışarı öyle çıktık.
Benim küçük kızım dışarı çıktığımızda önce bir şaşırdı.Sonra gülmeye başladı.Mutlu olmuştu.
Tabii aşıya gideceğimizi bilse kendisini bu denli mutlu göremezdim.Çünkü bizim aşı zamanlarımız biraz sıkıntılı geçiyor.
Hemşiremiz geldi.Her zamanki gibi önce bizim nasıl olduğumuzu ve bir şikayetimizin olup olmadığını sordu.Çok şükür benim tatlı kızımın yaramazlıkları dışında bir şikayetimizin olmadığını söyledim.
Önce boy ve kilo ölçümü yapıldı.Sonra aşı sırası geldi.Kızım yavaş yavaş anlar gibi oldu.Yatmak istemedi.Evet küçük kızım anlamıştı ve biz çok zor durdurduk.Ellerini kımıldatmaması ve beni görmesi için karşısına geçtim.Bana ‘ Beni kurtar anne ‘ der gibi bakıyordu. Kızımın bu halleri beni hep çok etkiliyor.Çünkü güzel gözleri hemen yaş ile doluyor.Yine öyle oldu.Kızım ağlamaya başladı.
İğnesi bittikten sonra hemen kucağıma aldım.Hep öyle yapıyorum.Anne kucağında olunca susar ya bebeğimiz kızım da öyle gerçekten hemen susuyor.Biliyorum aramızda ki bağ çok farklı.Tüm anneler ve bebekleri arasında ki bağ çok kuvvetli.Mucize gibi …

BİZ ANNELERİN İŞİDİR SABIR


Bir bebeğin doğumundan itibaren annelerin üzerine düşen görevler say say bitmez.Doğduğundan itibaren karnını doyurmak , altını değiştirmek , uyumasını beklemek , ağladığın da susması için ayrı bir çaba sarfetmek vs.. Bunların hepsi belirli bir süre hiç değişmeden ilerler.Çok yorulduğumuz doğrudur , ama onlar gülümsediğin de yaşanılan huzur hiçbir şeye değişilmez.
Bir annenin üzerine düşen en büyük görevlerden birisi de sabırdır.Bugünler de benim de sabır dediğim çok oluyor diyebilirim.Ama onlar artık büyüyor ve biz onlara bu zaman dilimin de ne kadar sakin ve güzel anlatırsak  o kadar iyiliğine olacaktır.
Kendinizi hiç yalnız hissetmeyin anneler hepimiz bu durumdayız.Dilerim çoğumuzun en büyük şikayeti haline gelmiş olan bu durumu  çocuklarımızı üzmeden atlatabiliriz.Unutmayın onlar bir mucize. Ve çocuklarımızı en güzel şekilde yetiştirmenin çok da kolay olmayacağını bilerek bu yokla çıkmıştık.
 

ÇOCUKLARIMIZIN HIZINA YETİŞEMEDİĞİMİZ DİYE BİR GERÇEK VAR

Kızım büyüyor ve ben onun hızına yetişemiyorum.Her ne kadar büyümesi çok hoşumuza gitse de onlara yetişememek çok sıkıntılı bir süreç oluyor.Bu süreçte gerçekten sabır katsayılarımız yükseliyor.

Elimizden geleni yapıyor olsak da onların hızına yetişmek pek de mümkün olmuyor.Ev işleri , yemek yapmak  aslında hiç de yorucu değilmiş.Bunu bir kızım olduktan sonra daha iyi anladım.Çocuk başka bir şey , başka bir telaşmış.Şuan yürümediği halde emekleyen kızıma yetişemiyorum. Bir de yürüse ne yaparım acaba. Dolap kapaklarından duyduğum sese koşuyorum. Bazen yetişebiliyorum bazen de dolap da ne var ne yok yerde görüyorum.

Çocukların ayrı bir hissiyatı var.Yaramazlık yapmadan yetişmek isterken o benim ayak seslerimi duyup çoktan kaçış planlarına başlamış oluyor. Eğer ben onun yanına gitmezsem yaramazlığa devam ediyor.Genelde de öyle değil midir.Çocukların hızına yetişilmez zaten.Biz anneler ne kadar çabalasak da açılan dolap kapakları , devrilen vazolar , koparılan çiçekler hep hayatımız da olur.Gözümüzü ondan ayırmadığımız da bile bizi kandırıp etrafında neler olup bittiğiyle ilgilenebilir.Maşallah demeyi unutmayalım güzel çocuklarımıza.

KIZIMI DİNLEMEME GİBİ BİR ŞANSIM OLMADIĞINI BİLİYORUM


Anneler olarak hep bir koşturmaca halindeyiz.Özellikle bebeğimiz büyümeye başladığında kendimiz için vakit ayıramadığımız zamanlar oluyor.Tabi ki bu bebeğimize daha çok ilgi göstermemize engel değildir.
Benim küçük kızım da kendisini hiç unutturmuyor.Uykudan uyandığında , oyun oynamak istediğin de , karnı acıktığında , ilgi beklediğin de vs…Onun minik minik seslerini duyamadığım bir an bile olamıyor.Çünkü onu duymadığım zaman o minik , o güzel ses tonu çok çabuk değişiyor.Bir an da  ‘ anneeeeee ‘ diye irkildiğim olmuyor değil.Uykusuz ve ya yorgun olduğum zamanlar da biraz ayrı kalıyoruz sonrasında tekrar kızımla geçmeli saatler.Kızımın uyuduğu zamanlarda yazı  yazabiliyorum.
Çocuklarımızı dinlememiz gerektiği konusunda bir makale okumuştum.Makale de ‘Eğer çocuğunuzu dinlemezseniz onun sizi dinleme ihtimalini oldukça düşürürsünüz’ deniliyordu.Ne kadar doğru bir cümle.Biz çocuğumuzu dinleyip onu anlamaya çalışmadığımızda onun  bizi dinlemesini bekleyemeyiz.