KIZIM YEMEK YEMEYİ ÖĞRENİYOR

Akşam olunca birlikte aynı sofrada yemek yemeyi çok seviyoruz.Kızım hep yemek saatlerinde güzel uykusundan uyanıyor.Onsuz yemek yememizi istemiyor diyorum bazen.
Sofranın hazır olduğunu görünce yüzünde tatlı bir tebessüm oluyor.Tabi bir de babasının geldiğini anlıyor küçük hanım.Hemen gözleri babasını arıyor.Yemeğe başlar başlamaz önce ne yiyebilirim acaba diyerek yemekleri süzüyor.Sonra masa da ki kaşık , çatal tam da ona yaramazlık yapması için ideal diye düşünerek almaya çalışıyor.Ama aslında sadece yaramazlık değilmiş bu kızımın kendi kendine yemek yemek istediğinin de belirtisiymiş.
Bizim ilk önce korkarak eline verdiğimiz kaşık şimdilerde onun en sevdikleri arasında yer almayı başardı.Minik elleriyle zar zor tuttuğu kaşığı bize bakarak kullanmaya çalışıyor bir yandan da çok mutlu olduğunu belli ediyor.Elbette şuan kendisi yemek için çok erken ama kızımı böyle neşeli görmek aşırı güzel.
Biz de kızımın bir anda kendi yemesini beklemiyoruz.Belirli bir zaman bu şekilde ilerleyecek.Biraz endişeleniyoruz. Çünkü o kadar hareketli ki kaşık sürekli yüzüne dokunuyor. Belki de biz biraz telaş yapıyoruzdur.
Tatlı tatlı dokunuşlar küçük kızımın her şeyi öğrenmesini sağlayacak. Biz de onun o tatlı telaşını izleyeceğiz.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.