ÖĞRENMEYE ÇALIŞIRKEN SINIR TANIMIYORLAR

Kızıma bir gün içerisinde ne kadar çok ‘Yapma ’ dediğimi hatırlamıyorum.Ama çok fazla kullandığım çok doğru.Bu kadar çok kullanmama rağmen her gün aynı durumlar tekrar tekrar yaşanıyor.
Kızım ben söyledikçe her şeyin daha çok üstüne gidiyor .Olmaması gerektiğini biliyor ama kabul etmiyor.Israr ile devam ediyor.Öncelerde çok çabuk kandırdığım kızım şu sıralar daha çok kandırıyor beni.
Mutfağımda ulaşabildiği her şeyin elinin altında olmasından büyük keyif alıyor.İlklerde sadece plastiklere gücü yetiyordu.Şuan tava , tencere ne olursa yerlerde gezdiriyor.Bir süre sonra onlardan da sıkılıp başka bir odayı dağıtmaya geçiyor.
Bir süre sonra pes etmek vardır ya ben bazen pes ediyorum.İsyan etmiyorum ama bol bol sabır çekiyorum 🙂
Bazen gerçekten kendisine zarar verebilme ihtimali olursa diye çok endişeleniyorum.Korkmadan her şeye atlaması , çekmece , sandalye , dolap her ne olursa olsun saldırması beni korkutuyor.Gözlerim sürekli kızımın üzerine oluyor.
Çok yaramaz bir kızım olduğundan artık yaptıklarına şaşırmamaya başladım.Çünkü benim küçük kızım sürekli bir dağınıklık haliyle yaşıyor.Bundan büyük keyif alıyor.Her ne kadar evim eskisi gibi olmasa da hiç önemli değil.Kızım kendini çok çabuk affettiriyor.Bir tebessüm bir bakış beni benden alıyor … 🙂