SAHUR ZAMANI UYANAN KIZIM

Kızım geceleri acıkmadığı sürece uyanmayan bir bebek.Güzel uykusu gece daha tatlı geliyor olacak ki bizi de bu konuda hep yardımcı olmuştur.Ara ara huzursuzlukları oluyor elbette. Ama bunun sebebi dişlerinin çıkıyor olmasıdır.Diğer zamanlarda uykusunu alıyor ve dinleniyor.
Bu sıralar kızım sahur zamanı uyanıyor.Belki annesinin hazırlık yaparken çıkardığı seslerden belki de davul sesinden.Ben davul sesinden olduğunu düşünüyorum.Çünkü evimize ses çok net bir şekilde geliyor.Bizden önce kızım uyanıyor.
3 gün oldu bu durumu sürekli yaşadığımız.Kızım tam da sahur zamanı uyanıyor ve birlikte sahurumuzu yapıyoruz.Aslında ne de güzelmiş böyle sofraya oturanın artışını görmek.Onunla çok keyifli sahurumuz oluyor. Annesi ve babası olarak biz önce kızımızı doyuruyoruz.Sonra sıra kendimize geliyor.Onun yarı uykulu halleri bize hemen uyusun diye doyuralım hissiyatı veriyor.
Birlikte huzurla uyandığımız sahurlarımız olsun diliyorum.Şimdi çok farkında olmadan bize eşlik ediyor.İnşallah ilerleyen zamanlarda oda bizim gibi sahur zamanını bekleyenlerden olacaktır.

İLK ADIMLAR İÇİN CESARETE İHTİYACI VAR

Kızım uzun zamandır emeklemeye devam ediyor.Bu durum biraz korkutuyor beni. Çünkü bu kadar zaman geçmesine rağmen hala yürümemesi normal mi bilemiyorum.
Emeklerken çok mutlu.Ama biz yürütmeye çalıştığımızda bize kızar gibi tavır takınıyor.İlklerde böyle değildi fakat şuan daha huzursuz görüyorum kızımı.Biz tek elinden tuttuğumuzda ayaklarını hareket ettiriyor.Fakat bırakmamızı istemiyor.Sanırım korkuyor.
Sürekli küçük çaplı düşmeler yaşıyoruz.Çok şükür ki canı acıyacak kadar sert düşmüyor.Kendini kontrollü bir şekilde bırakmayı öğrendi.Poposunun üstüne oturuveriyor.Bizimde yakınlarında olup olmadığımızı kontrol ediyor.
Bir şeylerin kenarlarına tutunup ilerlemeyi öğrendi.Hatta düz duvara tutunduğunu görüyorum.Bu çok şaşırtıyor beni.Nasıl kalabiliyor ?
Her şey buraya kadar güzel ama bir sorun var ki kızım halen yürümeye cesaret edemiyor.Korkmamayı başarırsa olacak biliyorum.İlk adımlar gelecek.Yüzde mutluluk belirecek.
Ayakta birkaç saniye durabiliyor.Oda bizim ısrarımız ile oluyor.Onunla oynar gibi yapıp o sırada kendi haline bırakıyoruz.Biraz yürüsün diye beklerken benim küçük kızım cesaretini kaybedip oturuveriyor.
Yürümeden önce ilk adımlar çok kıymetlidir.Bizde dört gözle bekliyoruz.Bakalım ne zaman doğru zaman… 🙂