İLK ADIMLAR YAKINDIR

Kızımın bu sıralar yürümeye başlamak için ayrı bir çabası var.
İlk olarak emeklemeyi öğrendi.Emeklerken ne kadar hızlı olduğunu gördükçe bizi kendine hayran bırakıyordu.Ona yaklaştığımız an bir çırpıda uzaklaşıveriyordu.Halen de formunda kızım.Maşallah diyeyim. 🙂
Şimdilerde kendisi köşemin kenarlarına tutunup kalkmayı beceriyor.Ayrıca kapı kenarlarına , dolaplara ve sandalyelere tutunup küçük küçük adımlar atıyor.Biz yakınlarda mıyız diye de kontrol etmiyor değil.Uzaklaştığımızı anladığı an bir hızla emeklemeye atıyor kendini.Yürümeye başlayana kadar emekleme hızında değişiklik olur mu bilmem.Ama bir yerlere tutunuyor iken de emeklemeye geçişini çok kontrollü yapıyor.Bir an da bırakmıyor kendini.Bıraksa canı acıyacağını biliyor diye düşünüyorum.Malum bu konuda deneyimleri oldu. 🙂
Minik ellerini durdurabildiği her yere uzatıyor ve kalkıyor.Aslında oturarak oyun oynamayı çok seviyordu. Fakat biraz daha özgür olmayı keşfedince elbette yürümek için çaba sarf eder hale geldi. Kızım ne zaman yürümeye başlayacak bilemiyorum.Ama kısa zaman içerisinde yürüyeceğini düşünüyorum.
Yürümeyi öğrenirken hem kendisi mutlu oluyor hem de bizi mutlu ediyor.
Dilerim benim küçük kızım hayatta bir şeyleri öğrenmekten bugün olduğu gibi yine hep keyif alır.